En zo breekt na een lange koude winter dan toch de 1e competitiedag aan. Met een aardige weersvoorpelling in het achterhoofd togen we naar Qui Vive in De Kwakel. Hun banen zijn van kunstgras waar ik, gezien de zanderige banen van Kudelstaart, enigszins tegenop zag, maar wat een meevaller: het bleken prima banen.

Na uitbundig te zijn begroet door hetzelfde damesteam dat wij vorig jaar thuis ontvingen, met koffie en heerlijke zelfgebakken appelboterkoek, gingen Mary en ondergetekende van start met de single partijen. Mary had een zware dobber: na een jaar vol blessures niet gespeeld te hebben moest zij meteen aan de gang als 1e dame, deze ranking was nog een gevolg van haar 2 jaar geleden behaalde 100% score in de singles. Het tekort aan wedstrijdritme speelde toch enigszins op, bovendien bleek haar tegenstandster, een taaie rakker zoals ik vorig jaar aan den lijve ondervond, op revanche belust en maakte behoorlijk korte metten met 6-0 6-2.

Mijn single liep in 1e instantie als een trein, maar de tegenstandster had duidelijk andere plannen en beschouwde het begin als een soort inspeelfase. De uiteindelijke beslissing moest in de 2e helft van de 3e set pas komen, maar na ruim 2 uur spelen en een heerlijke sportieve partij kon ik de overwinning op mijn naam schrijven: 7-5 1-6 7-5.

Na Mary's partij gingen Marja en Ria welgemoed de baan op. Met goed geolied, geroutineerd en prima spel en wisten zij tot onze vreugde Qui Vive vrij gemakkelijk en supersnel achter zich te laten met 6-2 6-2. Deze dubbel was precies gelijk afgelopen met mijn single, waardoor wij gezellig met z'n allen aan de koffie en lunch gingen. De stand was toen 2-1 voor ons, dat eet toch lekkerder. Bovendien konden we daarna de laatste 2 dubbels tegelijk en naast elkaar spelen, altijd erg leuk.

Voor beide partijen werd het een zware dobber. Voor het team tegen Mary en Ria was versterking in de vorm van een nieuwe dus extra frisse kracht ingezet, en zo wist het thuis spelende Qui Vive in deze partij de winst binnen te halen: 3-6 3-6. Daarna moesten Marja en ondergetekende in de 3e set de winst of het verlies van de dag beslissen. O o, en ik had al een zware single in de benen, maar gelukkig liet Marja zich opnieuw van haar sterkste kant zien en zo lieten wij er na 6-0 en 4-0 geen twijfel over bestaan wie hier de sterkste was: met een overtuigende 6-1 besloten wij de dag met een 3-2 overwinning voor ons.

Dit Qui Vive was vorig jaar net als wij in de 1e klasse terechtgekomen, daarna net als wij teruggepromoveerd naar de 2e klasse. Dit voorspelde al dat het een sterk team zou zijn, des te leuker dat we, al was het nipt, de overwinning konden binnenhalen. Gelukkig was het ook een erg gezellig team, we hopen elkaar zeker nog eens tegen te komen, en zo kunnen we terugkijken op een heerlijke dag en leuk begin van de competitie. Dit smaakt naar meer!

Barbara