Enigszins gedesillusioneerd zit ik nog na de zuchten van vandaag. Misschien niet het goede moment om een objectief verslag te schrijven, maar wat maakt t uit.

Keurig op tijd kwamen vanmorgen onze tegenstanders binnen wandelen. Wederom een erg jong team, zeer sportief en gezellig. De zondagcompetitie staat blijkbaar garant voor goed weer want het was weer heerlijk zonnig en het werd al vroeg in de ochtend warm.

Yvonne en Sam begonnen met twee singels. Sam tegen een jonge tennisleraar met dus een goede techniek en aardig wat overwicht in de rally’s. Onze eigen tennislerares startte tegen een jonge meid die volgens haar speelsterkte (4 in de dubbel) een goede zou moeten zijn.

Sam had het niet gemakkelijk, kon wel goed mee in de rally’s maar was helaas niet opgewassen tegen het aanvallende tennis van zijn tegenstander.
Yvonne kreeg al in de eerste set grip op haar tegenstandster, die inderdaad een handige speelster was en goed bewoog. Yvonne was gelukkig nog even wat handiger en legde de ballen regelmatig kort achter het net. Een leuke wedstrijd om naar te kijken. Het leverde ons de eerste winst van de dag op!

Tijd voor de tweede singelronde. Derek trad aan om zijn eerste singlepoging van dit seizoen te wagen. Het was een plezierige wedstrijd, met zeer gezellige en sportieve tegenstander. De spanning was ook mijn eigen single in de tweede set helemaal terug. Waar de eerste met 6-1 werd gewonnen ging de tegenstandster in de tweede beter spelen en werd het een heel gevecht. De tweede set werd verloren in een tiebreak, de derde was tot het eind toe spannend en ging na het zoveelste matchpoint helaas naar Amsterdam. Derek maakte het ook spannend en ging helaas toch met een krappe 5-7 6-7 van de baan.

Met een beetje kritische kijk, vooral naar mijzelf, hebben we ‘s ochtends zeker wat punten laten liggen.

Vol goede moed en revanchegevoelens de middag in met de dames- en herendubbel. Barbara en Yvonne gingen er helemaal voor, al kwam dat er in de eerste set nog niet helemaal uit. De tweede en derde werden gelukkig gewonnen met degelijk spel. De heren hadden het lastig. Marcel en Derek speelden tegen een sterk duo en verloren met dikke cijfers.

Eindelijk was er even tijd voor de appeltaart, die we ’s ochtends nog even hadden laten staan. Lekker!

Op naar de laatste partijen. Het kon nog altijd 4-4 worden, dat was dus ook de insteek. Sam en Barbara hadden de zwaarste tegenstanders, van de wedstrijd heb ik zelf niet veel meegekregen omdat Marcel en ik moesten vechten voor de punten in de tiebreaks in onze wedstrijd. De eerste tiebreak om de eerste set werd verloren, de laatste supertiebreak, om de derde set, ook! Balen!

Na al die nederlagen zijn er helaas geen troostende woorden maar is er een keiharde straftraining gepland door Yvonne. Je begrijpt het al, wij staan volgende week tot op het bot gemotiveerd aan de start van dag 3 bij Joy Jaagpad.

Sportieve groeten,
Floor