Half 10 verzamelen op de club, heerlijk beginnen met koffie en taart. Ja, op deze manier competitiespelen daar kan ik wel aan gaan wennen. Lekker in het zonnetje. Nog geen scheenbeenspier die er nu al gelijk geen zin meer in heeft. Kom maar op. Eerst nog even de gebruikelijke persfoto´s voor de in rotten van drie opgestelde paparazzi en toen naar de baan.
Gezien de uitslag aan het eind van de dag zijn de namen in de stukje gefingeerd. De echte namen zijn alleen bij de teamleden bekend.
 
H. Lollinga en Odette V. begonnen aan de eerste single. Helaas liep dat voor Lollinga op een nederlaag uit (1-6; 0-6), maar wij hadden onze diesel nog als troef. Odette liet ons niet zitten en won overtuigend met 7-6 en 6-1.
Toen konden we gaan beginnen aan de dubbels. E. van Aarst en W. Tweehuizen kruisden samen de degens. Grappig hoe het toch altijd weer waar is dat als je later naar de stand kijkt, je kan denken: ´wauw, dat was een walkover´. Maar als je midden in de wedstrijd bent en jouze na jouze staat te spelen en steeds maar nipt je game verliest, dan voelt het toch anders. Maar zoals gezegd, de eindstand zou iets anders doen kunnen vermoeden: 1-6 en 1-6. Hierna moest Tweehuizen gelijk beginnen aan haar andere dubbel, samen met Lollinga. Helaas ook in deze wedstrijd werden de concentratie en het vaste spel niet gevonden. Toch wel weer terecht, maar ook een beetje vertekend: 0-6 en 2 -6. Toen waren alle ogen gericht op diesel Odette en haar partner in deze strijd E. van Aarst. De eerste set ging nog redelijk gelijk op, maar na een break was het gedaan en werd het 3-6. Ook in de tweede set kon er geen stevige vuist meer gemaakt worden en 0-6 was de eindstand van de laatste set van de dag.
Troost het ons dat onze tegenstanders ferm bovenaan staan en dat hun gemiddelde speelsterkte een stuk hoger ligt dan de onze? Nee hoor, voor geen meter. Soms moet je gewoon eerlijk zijn en toegeven dat de tegenstander beter was, dat wij slecht gespeeld hebben en dat we alle verliespunten ook vooral aan ons zelf te danken hebben. En dat we daar van balen, het gaat tenslotte om de knikkers en niet om het spel. Of was het nu andersom?
In ieder geval zijn wij zo eerlijk om bovenstaande verhaal met jullie te delen, maar om dan ook nog onze echte namen te gaan noemen... nee, die schande zouden we niet kunnen verdragen