Vandaag ontvingen we Tennis2Tennis thuis. Deze ploeg staat in het schema helemaal onderaan, men zou denken: een makkie! Niets bleek minder waar: tot onze verrassing zou het een zeer taaie tegenstander blijken!

Maar ik loop op de zaken vooruit, want eerst was er koffie met heerlijke door Ria zelfgebakken cake. Na dit uitbundige koffie-halfuurtje gingen als vanouds Mary en ik aan de slag voor de single, gezellig naast elkaar op onze eigen banen 11 en 12 en altijd wel wat publiek langs de kant, allemaal leuk. Van Tennis2Tennis was er zelfs een fan meegekomen uit Australië, je kunt maar populair zijn!

Mijn partij liep eerst vlot, daarna kwam de tegenstander terug, en uiteindelijk viel het helemaal niet mee om de 1e set in de wacht te slepen – maar ach, als deze buit binnen is heb je toch altijd een psychologisch voordeel. De 2e set liep wel wat makkelijker, maar het bleef oppassen (en dat valt niet altijd mee), want ze lag steeds op de loer. Maar met 7-5 en 6-3 was het nog redelijk snel geklaard. Stand: 1-0

Mary had het een heel stuk zwaarder, de vroegere vorm van Mary was er niet helemaal, bovendien bracht de tegenstander werkelijk álles terug en ook nog ín. Maar in de 2e set had Mary de boel beter onder controle, zodat er een 3e set aan te pas moest komen. Hierin ging het gelijk op, maar op de beslissende momenten had de tegenstander toch net even meer controle, en moest Mary na een zware lange partij met 2-6 6-4 3-6 toch nog het onderspit delven. Stand: 1-1

Na mijn redelijk snelle single gingen Marja en Ria meteen al de baan op voor hun dubbel. Ze zijn waarschijnlijk zo langzamerhand behoorlijk op elkaar ingespeeld, want werkelijk waar: zij kwamen zagen en overwonnen: met een supersnelle zeer overtuigende 6-1 6-1 overbluften ze de tegenstander. Stand: 2-1
Hierdoor gingen we in opperbeste overwinningsmood aan de lunch, zodat we daarna tegelijk met de laatste 2 dubbels konden starten.

De tussenstand was dan nu wel 2-1 in ons voordeel, dit betekende geenszins dat we de overwinning al in de pocket hadden. De laatste 2 dubbels moesten in feite de doorslag geven, en het kon nog alle kanten op, het kon zowel 2-3 als 4-1 worden, spannend!

Ria speelde met invalster Rietje, waardoor Mary en ik eindelijk weer eens samen konden dubbelen, leuk! Het weer werd er ondertussen niet beter op, meer wolken en zelfs af en toe een spat regen, hetgeen betekende: tempo maken. Maar ook dat zat er niet in, want beide partijen werden een ware veldslag. Onze 1e set draaide dramatisch, de tegenstander legde al snel de vinger op de zere plek en wij waren niet in staat de vrouw aan het net te ontwijken: het werd 4-6. Ondertussen zag ik naast ons Ria en Rietje - zij het nipt - de 1e set winnen: 7-5. Dit was voor ons een les! Wij moesten dit werkelijk anders aanpakken! Waar was ons zelfvertrouwen? Waar onze vorm? Deze klus moeten wij toch kunnen klaren, zo vonden wij! Maar ja, tennis blijft tennis, en je weet het maar nooit! Maar ... het goede gevoel groeide, het zelfvertrouwen nam toe en zo sleepten wij game na game in de wacht en daarmee de 2e set: 6-2. Onze buren daarentegen kregen het steeds moeilijker en moesten de 2e set prijsgeven: 4-6. De daarna op beide banen noodzakelijke 3e set was nu een feit. Bij Ria en Rietje ging het eerst gelijk op, het bleef spannend tot ver in de 3e set. Toen had ik mijn aandacht bij de eigen wedstrijd nodig. Bij ons was het herwonnen zelfvertrouwen inmiddels meer en meer aanwezig, de daarmee toegenomen vorm eveneens, waardoor de 3e set als een trein begon te lopen. Plotseling hoorde ik Ria op de baan naast me zeggen: Game Set en Match! Vrijwel tegelijkertijd viel op onze baan de laatste klap en was het ook bij ons gedaan: heel gek: we waren tegelijk klaar! En nog leuker: allebei gewonnen. Eindstand: 4-1

Opgetogen en al een beetje nat gingen we van de baan en het bleek precies op tijd: eenmaal binnen begon het pas goed te regenen! Gelukkig hadden we het er toch nog net redelijk droog afgebracht en met winst afgesloten. De trouwe fan uit Australië die er al die tijd bij was gebleven, trakteerde ons op een schotel met kaas en leverworst, daar was helemaal niets Australisch bij! Het was weer een geweldige tennisdag, met weliswaar wat minder goed weer, maar met een geweldige gezellige ploeg. Rietje bedankt voor het invallen op zo korte termijn! We zien met vertrouwen volgende week tegemoet, dan komt Eindenhout op bezoek, we lusten ze rauw.

Barbara