Gek dat je voor je gevoel pas net bent begonnen maar in werkelijkheid ergens alweer bijna klaar mee bent. Misschien beter gezegd: bij leuke dingen gaat de tijd altijd te snel.

Eerst maar een verslag van onze laatste competitiedag, voor ik aan het dankwoord begin.

Mijdrecht was onze eindbestemming in deze competitieserie. De thermometer in de auto van Sam en Marjan was al bijna op hol geslagen en Marjan was zelf helemaal klaar voor een nieuwe dag in de zon als onze teammascotte.

Met een lekker stukje appeltaart erbij werd de sterkste opstelling gekozen. Wil absoluut niet zeggen dat er combinaties in ons team totaal niet passen. We zijn in alle mogelijke samenstellingen gewoon een topteam. Maar goed, het werd een dag vol berekeningen en telefoontjes naar de andere teams in de poule. Het zat kort samengevat namelijk zo:
1e in de poule: Amsterdam (30 punten)
1e in de poule: Mijdrecht (30 punten)
3e in de poule: Wij (27 punten)
Het onderlinge resultaat van Amsterdam-Mijdrecht: 4-4!

Spannend tot op het laatste moment dus. Theoretisch gezien voor ons nog steeds een kans om te winnen, een tweede plaats was realistischer, het behouden van de 3e geen uitdaging.

We startten om 9:00 uur op vier banen. Smashcourt banen wel te verstaan. Gelukkig niet heel veel anders dan gravel. De heren hadden het moeilijk en kwamen al snel op achterstand, dit zouden ze niet meer terug kunnen draaien, waardoor het snel 2-0 was. Yvonne was in dezelfde tijd klaar met haar single, maar dan in haar voordeel. Voor haar een 100% score in de single deze competitie.

Mijn eigen single was een hele opgave. Aan mij de taak de 100% score in de single van deze tegenstandster in de weg te zitten. Helaas was ze erg vast en dat brak mij op. In drie sets was het voor mij afgelopen.

Gevolg van deze snelle start was dat de heren al voor 12:00 uur stonden te dubbelen en ook de dames dubbel even na die tijd de baan op ging. Het topduo Marcel en Sam maakten er een ware strijd van. Goede punten wisselden zich af met foutjes van beide partijen. Na de eerste set te hebben verloren werd de tweede in een tiebreak teruggepakt. Onze mannen walsten vervolgens met 6-0 over de tegenstander heen. Top!

De dames dubbel was een lastig verhaal. Barbara en ik waren niet opgewassen tegen de harde klappen en het goede netspel van de tegenstander. We hebben genoten van de zon en zijn weer een beetje bruiner geworden, meer kan ik er niet van maken.

Tijd voor de mixpartijen. We hadden nog maar één baan over dus werd om en om de mix gespeeld. In de eerste partij konden Marcel en ik aan de bak. Onder toeziend oog van het kijkende Meerlandenpubliek namen we in de eerste set een ruime voorsprong. Het liep als een trein: 6-0. In de tweede was de topvorm als sneeuw voor de zon verdwenen: 0-6. Het was weer eens tijd voor een supertiebreak. Daarin bleef het tot het laatste spannend, op 8-8 viel het voor ons de goede kant op. 9-8, matchpoint. Marcel bleef cool in de rally en de tegenstander versloeg zich: wedstrijd voor ons!!
Tussenstand 4-3. We konden er nog 4-4 van maken. De 2e plaats was dan wel uit beeld, voor de partijwinst en de eer speel je altijd.

Yvonne en Derek: als koppel ongeslagen in de competitie, lagen goed op koers. Het was een hele leuke partij als afsluiting. Het scoreverloop was vreemd te noemen: de eerste set werd door ons gewonnen 6-1. De tweede ging met dezelfde cijfers naar de tegenstander. In plaats van een supertiebreak werd besloten een volledige derde set te spelen. Helaas pakte die niet in ons voordeel uit, er werd hard voor geknokt maar het mocht niet baten.
Zo was de eindstand 5-3.

Gloeiend van de zon zaten we nog even na op het terras.

En dan nu tijd voor het dankwoord… Allereerst wil ik mijn ouders bedanken (dat hoort toch?), daarna alle sponsoren (welke?), mijn geweldige teamgenootjes en tot slot alle fans en in het héél bijzonder Marjan voor haar trouwe aanwezigheid.

In het afsluitende etentje zijn alweer grootse plannen gemaakt voor volgend jaar. Hopelijk is het dan weer prachtig weer, zijn we allemaal weer in topvorm, maakt Marcel weer de mooiste foto’s (staan alweer in het album trouwens), is Marjan nog steeds niet van het toeschouwersbankje weg te slaan, is Derek in grootse vorm de trainingen van Yvonne, spelen we dan 7 weken in plaats van 6 en is het weer zo ontzettend gezellig!

Tot volgend jaar!

Groetjes,
Floor