Popey Goldstar - Meerlanden dames zaterdag

Het beloofde weer een mooie dag te worden. Zo beginnen sprookjes en verhaaltjes heel vaak. Alleen dit verhaaltje zou nog wel een een hele leuke wending kunnen krijgen. Er stond deze zaterdag nogal wat op het spel namelijk. Voor Popey Goldstar dan, niet voor ons. Zij konden nog kampioen worden en moesten daarvoor alles winnen en wij hadden niets te verliezen en konden dus gewoon lekker vrijuit spelen.
Bij aankomst op het terrein van Popey Goldstar wachtte ons al de eerste teleurstelling. Niet alleen zouden we pas om 12.00 uur beginnen, nee, we zouden ook nog eens maar op 1 baan spelen!!

Die baan bleek ook nog eens aan de andere kant van het park te liggen en die afstand bleek een prima warming up te zijn.
Marjolein begon voortvarend aan de eerste single en won de eerste set met een tie-break (6-7) Hierna leek de tegenstander gebroken, want al vrij snel kwam Marjolein op 2-5 te staan. Serveren voor de wedstrijd bleek toch teveel spanning met zich mee te brengen en omdat de rest van het team zo ingespannen zat mee te leven, inclusief de met koelbox langsgekomen grootste fan Mario, ging ze het maar spannend maken. Uiteindelijk kwam het weer aan op een tie-break, ja het kan soms verkeren. Die werd dan weer wel overtuigend met 0-7 gewonnen. Zo die wedstrijd was binnen en dan nu de dubbel. Als u twee keer met de ogen knippert dan is de dubbel gespeeld... echt waar zo snel ging het. Kansloos met 6-0, 6-0 de baan af. Maar wel veel gelachen....

Claudia ging zich opmaken voor de volgende enkelpartij. Al snel bleek dat ze hier helemaal geen moeite mee had en sociaal als ze is (we moesten immers nog 2 dubbels spelen en Cornelis zat maar te wachten met de kippen...) maakte ze het snel af: 2-6 en 2-6. Nu mag u weer 2 keer met de ogen knipperen want ook de tweede dubbelpartij was in een paar seconden gebeurd: wederom 6-0, 6-0. En ook hier weer veel gelachen, ooh we zijn zo´n leuk team!

En toen, het was inmiddels een uur of vijf, begon de laatste en beslissende dubbelpartij. Hennie en Claudia hadden de eer en ondanks dat ze dit seizoen bijna niet samen hebben gespeeld, ging het fantastisch. Tot onze vreugde, maar grote schrik en irritatie van de tegenstander wonnen deze kanjers de eerste set met 5-7!! Hier zat een mogelijkheid om nog een kleine stunt uit te halen om de laatste competitiedag. Hun kampioenschap kon van deze wedstrijd afhangen want ze wisten de score van concurrent DDV nog niet. De tweede set was een rare, snelle set en werd gewonnen door Popey met 6-0. Maar niet getreurd, nog alle kans om die derde set te winnen. Het was inmiddels bijna kwart voor 7 en we zouden doorgaan tot het gaatje! Helaas, het lukte niet meer. Moegestreden kwamen de strijders uiteindelijk met een 6-1 laatste set van de baan af. In het clubhuis hoorde Popey dat DDV met 5-0 gewonnen had dus zij waren kampioen. Onze 3-2 nederlaag heeft er dus maar mooi even voorgezorgd dat Popey geen kampioen is geworden. Wij hebben dus gewoon onze sportieve plicht gedaan en hoe!

Op naar de welverdiende seizoenafsluitende BBQ bij Hennie en Cornelis. Ik hoef natuurlijk verder niet uit te leggen dat die heel lekker en heel erg gezellig was... het bleef nog lang onrustig in de straat.

Dames, ondanks onze lage eindstand, vind ik dat we het hartstikke goed hebben gedaan. Ik heb iedere zaterdag weer genoten, heel veel plezier gehad en vaak lekker getennisd.
Ook alle invalsters (uiteindelijk waren Claudia, Hennie en ik de vaste speelsters): Elsemiek, Eline, Jettie en Bep enorm bedankt, niet alleen voor jullie geweldige tennisstrijd maar vooral ook de gezelligheid.
 
En natuurlijk bedank ik ook onze supporters, die ons vaak verrast hebben met hun support en aanwezigheid: Barbara, Guus, Henk, Tante Marijke, Cornelis, Mario, Annemarie, ouders van Marjolein, Robert + alle kleinkinderen en iedereen die ik nog vergeten ben. We hopen dat jullie het zo leuk vonden, dat jullie volgend jaar weer komen kijken! En alle lieve mensen die met ons hebben meegedacht over invalspeelsters, super bedankt.
 
En natuurlijk een daverende staande ovatie voor onze captain Claudia Vilters die met heel veel bloed, zweet en tranen iedere week weer een team bij elkaar had getoverd.
 
Tot slot, hou ik jullie allemaal persoonlijk aan de belofte, gedaan op de BBQ. Volgend jaar weer allemaal meedoen, in deze samenstelling en wie weet hebben we er dan een coach bij!!

Marjolein